Paweł Goleń, blog

No i wrócił do mnie mój laptop, matryca znów świeci, a całość zamknęła się w absolutnie akceptowalnych pieniądzach. Okazało się, że zarówno świetlówka, jak i inwerter były OK (może lekko sponiewierane, ale działające i o parametrach mieszczących się w normie). Problemem okazał się być drucik, który postanowił się przepalić. Jeśli ktoś przypadkiem potrzebowałby serwisu sprzętu komputerowego, mogę dodać do listy możliwości ten, z którego usług korzystałem tym razem: TEDENET ITSERVICE.

Chciałem podziękować wszystkim za komentarze pod poprzednim wpisem, zarówno te dotyczące potencjalnych powodów awarii i możliwości ich usunięcia, jak i te związane z wyborem sprzętu. Zainteresowała mnie na przykład informacja o wadzie w kartach Nvidii. Dziękuję również za propozycję pomocy z moim drobnym problemem związanym z polskojęzyczną wersją systemu.

Jeśli chodzi o moją obecną matrycę w tym D520 to jest to 1400x1050. W SL500 mam już matrycę panoramiczną 1680x1050, mój (nie koniecznie) nowy laptop musi mieć co najmniej taki obszar roboczy, przy czym raczej skłaniam się ku matrycy wielkości 15”. Jako drugi monitor w tej chwili podłączyłem sobie LCD z komputera stacjonarnego, który odszedł do wieczności, o rozdzielczości 1280x1024. Niby niewiele mniej, a jednak już trochę brakuje...

Swoją drogą człowiek ma wiele różnych przyzwyczajeń. Pamiętam jak długo opierałem się przed nabyciem sprzętu z matrycą panoramiczną. Gdy już zostałem do tego zmuszony, jakoś się przekonałem do tego rozwiązania, choć uparłem się na większą niż “standardowo” rozdzielczość. Może i tak samo przekonałbym się do matrycy 14” albo polskiego systemu? :)

Mam nadzieję, że przez niekoniecznie najbliższy czas nie będę miał bardziej lub mniej ciekawych tematów dotyczących (nie)działania sprzętu.

P.S. Tak z zupełnie innej beczki – postanowiłem sobie nabyć w miarę szybką kartę SD i wykorzystać ją w tym SL500 pod ReadyBoost. Nie mogę powiedzieć, bym odczuwalnie doświadczał jakiejś wielkiej różnicy, ale według perfmon cache działa.

Oryginał tego wpisu dostępny jest pod adresem Fin de siecle II: Happy ending

Autor: Paweł Goleń

Szooooook! Alior Sync: internauci skarżą się na limit znaków w haśle.

A mnie to Lotto. Szansa na trafienie szóstki to 1:13 983 816. Hasło o długości 10 znaków składające się z samych małych liter to 141 167 095 653 376 możliwości. Nawet zakładając, że jest 10 prób na zgadnięcie hasła, to i tak mam większe szanse na zgarnięcie puli w kumulacji, niż trafienie we właściwe hasło. A jak już mi się przypadkiem uda trafić w prawidłowe hasło, to się okaże, że nadal nie mogę wyprowadzić pieniędzy, bo jest jeszcze coś, co się nazywa autoryzacja transakcji.

PIN karty to (zwykle) 4 cyfry. Tylko 10000 możliwości, a jednak samo skopiowanie paska magnetycznego nie wystarcza, jeszcze skimmerzy po coś montują te kamerki...

Oryginał tego wpisu dostępny jest pod adresem Hasło nie jest (aż tak) ważne

Autor: Paweł Goleń

Mam trackballa. Starego. Takiego obsługiwanego kciukiem. Ostatnio wpadłem na pomysł by kupić sobie nowego trackballa, ale dla leworęcznych. Taki neurobik. A może bardziej zmiana mojego “modelu ruchu”, bo prawe ramię (bark i okolice) regularnie daje mi do zrozumienia, że ma dość.

Szybkie poszukiwania pokazują, że:

• jest mały wybór trackballi (obsługiwanych kciukiem),
• trackballe tego typu dla leworęcznych są jak Yeti,
• ogólnie trackballe są drogie (moim zdaniem – irracjonalnie),

Zastanawiam się, czy ja coś przespałem? Przyznam się, że ten trackball, którego używam, to wygrana. Nie mam pojęcia ile kosztował w czasie, gdy go zdobyłem (i jak trackballe były popularne w tym czasie, jaki był wybór). A czasy to były zamierzchłe bardzo, bo razem z nim wygrałem pendrive 256 MiB, który na owe czasy był duży i szybki. Szybki pozostał nawet jak na obecne czasy (wciąż go używam), a pojemności komentować nie muszę :)

Ewentualnie mogę jeszcze sprawić sobie myszkę, podłączyć je jako drugie urządzenie wskazujące i uprawiać neurobik pełną gębą, raz korzystając z trackballa, raz z myszki. Trackball ma jednak taką przewagę nad myszką, że potrzebuje mniej “przestrzeni operacyjnej”. Ewentualnie czy ktoś z Was ma doświadczenia z trackballem uniwersalnym (np.: Logitech Trackman Marble)?

Oryginał tego wpisu dostępny jest pod adresem Czy ja coś przespałem?

Autor: Paweł Goleń

Nie mam czasu/ochoty/weny na bardziej konkretny wpis, choć tematów trochę by się znalazło. W ramach dania znać, że trwam, krótka historia.

Stałem się szczęśliwym(?) posiadaczem telefonu z Androidem. Konkretnie to Wt19i. Wybrałem go z dwóch powodów: był tani i miał Androida 4 (no, miał po upgrade). Powoli się do niego przyzwyczajam, dostrzegam zarówno dobre, jak i złe strony. Najśmieszniejsze jest to, że z Androidem miałem trochę do czynienia od strony bezpieczeństwa aplikacji, ale do tego celu wystarczał mi emulator. A nie, przepraszam. Najśmieszniejsze jest to, w jaki sposób podłączałem telefon do swojej sieci WiFi. Okazało się, że najłatwiejszym sposobem było:

• podpięcie do sieci mojego starego AP i założenie otwartej sieci (inny mój nie taki nowy nabytek to RB751G-2HnD),
• podpięcie telefonu do otwartej sieci,
• umieszczenie hasła do WiFi (63 losowe znaki) na WWW,
• skopiowanie hasła ze strony do telefonu,

Za paranoję się czasem płaci...

Oryginał tego wpisu dostępny jest pod adresem os.urandom(1)

Autor: Paweł Goleń

Jeśli kogoś interesuje kryptografia, to 11 czerwca startuje kolejna edycja kursu ze Stanford University. Jak rozumiem będzie to ten sam materiał, który był prezentowany od 12 marca. Druga część kursu (kolejne tematy) mają pojawić się jesienią. A przynajmniej jak na razie taka wersja jest obowiązująca:

The class starting on June 11 is mostly identical to the crypto class that just ended. It will run for six weeks and cover the same material. The extended class with new material is planned for the fall and will be called Crypto II.

Polecam. Materiał ciekawy, zadania programistyczne... Cóż, powiedzmy, że najwięcej problemów miałem ze zmieszczeniem wystarczająco dużych struktur danych w pamięci na moim 32 bitowym systemie. Oczywiście pisałem w Pythonie (zupełnie wystarczające narzędzie do zadań). Jeśli ktoś ma 64 bitowy system, to zadania można uznać za trywialne. Może ciut trudniej było po przejściu do kryptografii asymetrycznej, ale znów problemem nie było programowanie, tylko liczenie. Na początek kartka i długopis, a potem było już z górki.

A ja jestem na siebie z lekka zły, bo w Final Exam przez głupie pomylenie ½n z 1/n2 zamiast tradycyjnych 100%25 mam tylko 92%25. Chlip...

Oryginał tego wpisu dostępny jest pod adresem Cryptography startuje 11 czerwca

Autor: Paweł Goleń